Sommige lessen leer je maar één keer.
Dit was er zo één.
Tijdens een optreden gebruikte ik flashpaper.
Voor wie het niet kent: een speciaal papiertje dat in een spectaculaire vuurbal verdwijnt zonder as achter te laten.
Ik stak het aan met een flashwallet.
Alles volgens plan.
Tenminste…
Dat dacht ik.
Want op het moment dat de vlam omhoog schoot, voelde ik ineens een behoorlijke hitte langs mijn gezicht gaan.
Zo’n moment waarop het publiek denkt:
“Wauw!”
En jij denkt:
“Dat was dichterbij dan de bedoeling was.”
De truc werkte perfect.
Het publiek reageerde precies zoals gehoopt.
Dus natuurlijk ging de show gewoon verder.
Pas later keek ik in een spiegel.
En het eerste wat ik controleerde was niet mijn haar.
Niet mijn kleding.
Maar mijn wenkbrauw.
Gelukkig was hij er nog.
Min of meer.
Sindsdien ben ik nét iets voorzichtiger geworden met dingen die expres in brand worden gestoken.
Want er is een groot verschil tussen een magische verdwijntruc…
…en een verdwijnende wenkbrauw.