Een tijdje geleden kreeg ik een aanvraag voor een optreden.
Zoals wel vaker stond er nog niet heel veel informatie in. Een datum, een dagdeel en een locatie.
Ik stuurde wat informatie terug en dacht er verder niet meer over na.
Een dag later kreeg ik via WhatsApp een bericht van een andere dame.
Ook voor een optreden.
Zelfde regio.
Zelfde dagdeel.
Maar verder leek er niets bijzonders aan de hand.
Wanneer ik aanvragen krijg, vraag ik altijd welke tijd mensen in gedachten hebben. Dan weet ik meteen wat er nog mogelijk is op die dag.
Dus dat deed ik hier ook.
En toen begon me iets op te vallen.
De antwoorden leken verdacht veel op elkaar.
Zelfde regio.
Zelfde dagdeel.
En ze wilden mij allebei op ongeveer hetzelfde moment hebben.
Dat kan natuurlijk toeval zijn.
Maar het begon wel een heel bijzonder toeval te worden.
Dus ik stelde voorzichtig wat extra vragen.
Langzaam begon het kwartje te vallen.
De twee aanvragen bleken over hetzelfde evenement te gaan.
Alleen wist niemand dat nog.
Sterker nog, de twee dames waren allebei bezig hun favoriete goochelaar aan te prijzen.
De één wilde Mojo Magic boeken.
De ander wilde Mano boeken.
Ze waren druk bezig elkaar ervan te overtuigen waarom hún kandidaat de beste keuze was.
Tot iemand ontdekte dat er eigenlijk helemaal geen twee kandidaten waren.
Mojo Magic en Mano waren dezelfde persoon.
Ik.
Dus terwijl zij dachten dat ze twee verschillende goochelaars aan het vergelijken waren, bleek ik ondertussen onbewust in concurrentie met mezelf.
Dat moet ongeveer de meest comfortabele concurrentiestrijd uit mijn carrière zijn geweest.
Uiteindelijk werd de keuze een stuk eenvoudiger.
De shortlist ging van twee kandidaten naar één.
En voor zover ik weet is dat nog steeds de enige keer dat ik een boeking heb gewonnen van… mezelf.